De wet van 11 augustus 2017 die Boek XX “Insolventie van ondernemingen” invoegt in het Wetboek van economisch recht beoogt een hervorming en rationalisering van het insolventierecht, met name in het licht van de Europese wetgeving, en brengt de faillissementswet van 8 augustus 1997 en de wet van 31 januari 2009 betreffende de continu\u00efteit van de ondernemingen onder \u00e9\u00e9n codificatie samen. De wetgever beperkte zich niet tot het letterlijk overnemen van die teksten, maar bracht ook enkele belangrijke wijzigingen aan.<\/p>\n
De wetgever verruimde het toepassingsgebied tot het begrip onderneming, ruimer dan dat van handelaar, dat meer actoren omvat: elke natuurlijke persoon die een zelfstandige beroepsactiviteit uitoefent (met inbegrip van zaakvoerders, bestuurders en vrije beroepen); elke rechtspersoon, ook indien hij geen economische activiteit uitoefent (bv. vzw’s en stichtingen); en elke andere organisatie zonder rechtspersoonlijkheid (mits zij een winstoogmerk nastreeft en voordelen aan haar leden of leiders uitkeert). Dat ruime begrip blijft beperkt tot Boek XX. Hieruit volgt dat al die personen onder Boek XX het voorwerp kunnen uitmaken van een gerechtelijke reorganisatie of een faillissement.<\/p>\n
De wet voert ook een volledige informatisering van de insolventieprocedures in, het Centraal Register Solvabiliteit (Regsol). Alle insolventieprocedures worden erin geregistreerd en bewaard, en de schuldeisers moeten er hun aangifte van schuldvordering registreren. Elke persoon beschikt over een meer of minder uitgebreide toegang naargelang zijn hoedanigheid (schuldeiser, griffier, curator, advocaat, enzovoort). De databank bevat alle proceshandelingen, kennisgevingen en mededelingen, en helpt de kamers voor ondernemingen in moeilijkheden bij hun onderzoeken. In de praktijk is de faillissementsprocedure volledig elektronisch: de schuldenaar legt zijn aangifte van faillissement neer, zijn balans, en de plaats waar zijn boekhouding zich bevindt zodat de curator ze kan recupereren. De tijdens het faillissement verworven goederen maken niet langer deel uit van de boedel (bv. beroepsinkomsten uit werk verricht na de opening).<\/p>\n
Boek XX geeft een belangrijke rol aan de insolventiefunctionarissen: de aanstelling van een gerechtsmandataris buiten een reorganisatieprocedure, op verzoek van elke belanghebbende of het openbaar ministerie, wanneer ernstige en gekarakteriseerde tekortkomingen de continu\u00efteit van de reeds in moeilijkheden verkerende onderneming in gevaar brengen; de mogelijkheid, in een reorganisatie, een voorlopig bewindvoerder aan te stellen die de schuldenaar vervangt om diens activa te beschermen en te bewaken bij een ernstige en gekarakteriseerde fout; en de mogelijkheid een ondernemingsbemiddelaar aan te stellen op verzoek van de schuldenaar, die de volledige controle over zijn onderneming behoudt.<\/p>\n
De verschoonbaarheid van de gefailleerde wordt vervangen door de kwijtschelding, die niet langer het haast automatische karakter heeft dat de praktijk haar had toegekend, en enkel door de gefailleerde bij verzoekschrift moet worden gevraagd. Zij laat de gefailleerde toe, behoudens ernstige en gekarakteriseerde fout, de kwijtschelding van het saldo van de schulden uit het faillissement te vragen.<\/p>\n
Vennootschapsbestuurders kunnen hun hoofdelijke aansprakelijkheid oplopen wanneer wordt aangetoond dat zij een ernstige en gekarakteriseerde fout hebben begaan die tot het faillissement heeft bijgedragen. Die vordering, niet van toepassing op kleine ondernemingen, vzw’s en stichtingen, kan door de curator of elke benadeelde schuldeiser worden ingesteld. De wet voert ook het begrip wrongful trading in, waarbij de curator de aansprakelijkheid van de bestuurders kan inroepen wanneer zij een activiteit hebben voortgezet waarvan zij wisten dat ze verlieslatend was, zodat een faillissement onvermijdelijk was.<\/p>\n
Vier nieuwigheden: de mogelijkheid van hoger bod wordt afgeschaft voor zittingen na 1 september 2018, waarbij een openbare verkoop definitief wordt bij de eerste en enige biedzitting (behalve bij een louter vrijwillige verkoop); een goed kan bij openbare verkoop worden gekocht onder de opschortende voorwaarde van het verkrijgen van financiering, indien de notaris dit in het lastenboek voorziet; de deelname aan een openbare verkoop kan online verlopen (via biddit.be); en bij herverkoop op rouwkoop, wanneer de koper in gebreke blijft, kan elke gemachtigde persoon de notaris verzoeken de rouwkoop voort te zetten, waarbij de notaris de in gebreke blijvende koper acht dagen geeft om zijn verplichtingen na te komen.<\/p>\n
Dit artikel is een vertaling. Enkel de Franse versie is authentiek. Het wordt louter ter informatie verstrekt en vormt geen juridisch advies.<\/em><\/p>\n","protected":false},"excerpt":{"rendered":" De wet van 11 augustus 2017 die Boek XX “Insolventie van ondernemingen” invoegt in het Wetboek van economisch recht beoogt een hervorming en rationalisering van het insolventierecht, met name in het licht van de Europese wetgeving, en brengt de faillissementswet van 8 augustus 1997 en de wet van 31 januari 2009 betreffende de continu\u00efteit van… Lees verder →<\/a><\/p>\n","protected":false},"author":185562167,"featured_media":7367,"comment_status":"closed","ping_status":"open","sticky":false,"template":"","format":"standard","meta":{"_coblocks_attr":"","_coblocks_dimensions":"","_coblocks_responsive_height":"","_coblocks_accordion_ie_support":"","advanced_seo_description":"Het Belgische Boek XX over insolventie van ondernemingen: een ruimer ondernemingsbegrip, het Regsol-register, insolventiefunctionarissen, kwijtschelding, bestuurdersaansprakelijkheid en hervormingen van de openbare verkoop.","jetpack_seo_html_title":"Boek XX: Insolventie van ondernemingen (Belgi\u00eb)","jetpack_seo_noindex":false,"jetpack_seo_schema_type":"","_jetpack_newsletter_access":"","_jetpack_dont_email_post_to_subs":true,"_jetpack_newsletter_tier_id":0,"_jetpack_memberships_contains_paywalled_content":false,"_wpcom_ai_launchpad_first_post":false,"_jetpack_feature_clip_id":0,"_jetpack_memberships_contains_paid_content":false,"footnotes":"","jetpack_post_was_ever_published":false},"categories":[11430886],"tags":[],"class_list":["post-9538","post","type-post","status-publish","format-standard","has-post-thumbnail","hentry","category-ongecategoriseerd","clear","fallback-thumbnail"],"jetpack_featured_media_url":"https:\/\/i0.wp.com\/droitbancaire.be\/wp-content\/uploads\/2020\/05\/maria-stewart-zxzy8yrizkq-unsplash-1.jpg?fit=3456%2C5184&ssl=1","jetpack_likes_enabled":true,"jetpack_sharing_enabled":true,"jetpack_shortlink":"https:\/\/wp.me\/pbYDZD-2tQ","jetpack-related-posts":[],"_links":{"self":[{"href":"https:\/\/droitbancaire.be\/nl\/wp-json\/wp\/v2\/posts\/9538","targetHints":{"allow":["GET"]}}],"collection":[{"href":"https:\/\/droitbancaire.be\/nl\/wp-json\/wp\/v2\/posts"}],"about":[{"href":"https:\/\/droitbancaire.be\/nl\/wp-json\/wp\/v2\/types\/post"}],"author":[{"embeddable":true,"href":"https:\/\/droitbancaire.be\/nl\/wp-json\/wp\/v2\/users\/185562167"}],"replies":[{"embeddable":true,"href":"https:\/\/droitbancaire.be\/nl\/wp-json\/wp\/v2\/comments?post=9538"}],"version-history":[{"count":1,"href":"https:\/\/droitbancaire.be\/nl\/wp-json\/wp\/v2\/posts\/9538\/revisions"}],"predecessor-version":[{"id":9539,"href":"https:\/\/droitbancaire.be\/nl\/wp-json\/wp\/v2\/posts\/9538\/revisions\/9539"}],"wp:featuredmedia":[{"embeddable":true,"href":"https:\/\/droitbancaire.be\/nl\/wp-json\/wp\/v2\/media\/7367"}],"wp:attachment":[{"href":"https:\/\/droitbancaire.be\/nl\/wp-json\/wp\/v2\/media?parent=9538"}],"wp:term":[{"taxonomy":"category","embeddable":true,"href":"https:\/\/droitbancaire.be\/nl\/wp-json\/wp\/v2\/categories?post=9538"},{"taxonomy":"post_tag","embeddable":true,"href":"https:\/\/droitbancaire.be\/nl\/wp-json\/wp\/v2\/tags?post=9538"}],"curies":[{"name":"wp","href":"https:\/\/api.w.org\/{rel}","templated":true}]}}