This post is also available in:
Wij komen terug op een zaak die enkele aspecten belicht van de overname, in oktober 2007, van de Nederlandse bank ABN Amro door het consortium van Fortis, Royal Bank of Scotland en Santander, en van de uitgifte en het statuut van bepaalde bijzondere financiële instrumenten.
1. De uitgifte van instrumenten (CCEN en MCS) om ABN Amro te verwerven in 2007
In 2007 gaven vier vennootschappen van de Fortis-groep, ter financiering van een deel van het project, een obligatielening van 2 miljard euro uit in twee fasen: de uitgifte van Conditional Capital Exchangeable Notes (CCEN) in augustus 2007, en de verplichte omwisseling ervan in Mandatory Convertible Securities (MCS) in december 2007, onder de voorwaarde van de realisatie van een kapitaalverhoging van 13 miljard euro van de Fortis-holdings. Na de kapitaalverhoging werden de CCEN omgezet in MCS, waarvan sommige in Luxemburg genoteerd. De MCS moesten drie jaar na de uitgifte, op 7 december 2010, worden omgezet in gekoppelde Fortis-aandelen, tegen een vooraf bepaalde omzettingsverhouding.
2. Ontmanteling van Fortis in 2008 en 3. Aankoop van MCS door beleggingsvennootschappen in 2009
Fortis werd in 2008 ontmanteld (Belgische bankactiviteiten naar de Belgische Staat en BNP Paribas; Nederlandse activiteiten naar de Nederlandse Staat; Fortis SA/NV werd Ageas). In 2009-2010 kochten Amerikaanse en Kaaimaanse beleggingsvennootschappen MCS die toen slechts tegen 8-10% van de nominale waarde noteerden. Houders lijden een verlies op de vervaldag, nu de effecten goedkoper op de markt kunnen worden gekocht. In oktober 2010 vroegen die vennootschappen de Trustee een vergadering van de MCS-houders bijeen te roepen om de vervaldag van 7 december 2010 naar 7 december 2030 te verschuiven.
4. Kort geding en 5. Omzetting in Ageas-aandelen
Ageas dagvaardde de beleggingsvennootschappen voor de voorzitter van de rechtbank van koophandel te Brussel om de gevolgen van elke beslissing van de obligatiehoudersvergadering te schorsen. De voorzitter willigde dit in. Diezelfde dag nam de vergadering de resolutie aan en wijzigde zij de vervaldag. Op 7 december zetten de emittenten de MCS om in Ageas-aandelen. De beleggingsvennootschappen vorderden vervolgens de nietigheid van de omzetting, met het argument dat zij de resolutie van de obligatiehouders miskende. De vordering was ontvankelijk maar ongegrond; zij tekenden hoger beroep aan, op grond van artikel 568 van het toenmalige Wetboek van vennootschappen, dat de obligatiehoudersvergadering een recht toekent de leningsvoorwaarden te wijzigen.
De analyse van het hof van beroep te Brussel
Het hof herinnerde eraan dat MCS hybride instrumenten zijn die schuld- en kapitaalkenmerken combineren, met Tier 1-statuut, verplicht en automatisch omgezet in Fortis-aandelen op de vervaldag. Over artikel 568 oordeelde het: (1) de bevoegdheden van de obligatiehoudersvergadering kunnen niet tegen de belangen van de vennootschap worden uitgeoefend; wanneer een beslissing de leningsvoorwaarden wijzigt, bindt zij de vennootschap slechts indien deze ze goedkeurt of voorstelt (thans uitdrukkelijk vereist door artikel 5:109 van het Wetboek van vennootschappen en verenigingen); (2) de obligatiehoudersvergadering is geen orgaan van de vennootschap, zodat artikel 568 geen eenzijdige bevoegdheid tot wijziging van de leningsvoorwaarden verleent; (3) de MCS-uitgifte moest worden gestructureerd als een soort termijnaankoop van aandelen (een aankoopverplichting via omzetting, niet louter een optie) om als Tier 1-eigen vermogen te gelden; houders toelaten de omzettingsclausule eenzijdig te wijzigen of te annuleren zou die Tier 1-erkenning in het gedrang brengen. Het hof oordeelde dat de resolutie de emittenten niet bond bij gebrek aan hun akkoord, en dat de omzetting van 7 december 2010 geldig was. Een cassatieberoep werd verworpen.
Dit artikel is een vertaling. Enkel de Franse versie is authentiek. Het wordt louter ter informatie verstrekt en vormt geen juridisch advies.
Geef een reactie